Ég fann um daginn lýsingu á gömlu spili sem kallað var alkort. Gaman væri ef sem flestir gætu lært það svo við getum spilað það um jólin. Mér gengur illa að skilja það en legg nú traust mitt á vitrari lesendur. Svona er lýsingin sem er frá árinu 1892:

"Í spilinu voru fjórir menn, og úr spilunum teknar tíurnar og fimmin. Tveir og tveir spiluðu saman. Hæstur var tígulkóngurinn, þá tvisturinn (hjartatvisturinn), þá fjarkinn (laufafjarkinn), svo koma átturnar (spaðaáttan), níurnar, hjarta- og tígulnían. Hjartanían var kölluð feitu níurnar, en tígulnían hinar mögru; þá voru ásarnir, gosarnir og síðast ráku póstarnir (sexin) lest þeirra spila, er slagur var fenginn á. Sjöin voru kölluð besefar, og fjekkst slagur fyrir hvern, en ekki mátti slá þeim úti nema í forhönd, fyrr en slagur var fenginn. Níu spil voru gefin hverjum, en í stokknum eða ógefin 8 spil. Ef aðrir hvorir spilararnir fengu 5 slagi áður en hinir fengu nokkurn slag, var sá vinningur kallaður múkur, og taldir jafnmargir vinningar slögunum. Fengju aðrir hvorir 6, 7, 8, eða þá alla 9 slagina, en hinir engan, var það kölluð 6, 7, 8 og 9 blaða stroka og vinningar taldir jafnmargir. Þá er hvorki var múkur eða stroka, fengu þeir einn vinning, sem fyrr náðu 5 slögum. Spil þetta virðist nú að vísu ekki mjög skemmtilegt, en þó var það spilað með miklu fjöri og opt talað mikið saman, enda gátu menn setið við það heilum nóttum, t.d. um hátíðir, og svo er enn í dag sem gamla fólkið verði ungt í annað sinn, þegar það fer að spila alkortið. Þess skal getið, að spaðanían var kölluð Naglajórunn eða Langa-Brúnkolla, og þótti jafnan ills viti að fá hana."