Við keyrðum svo niður eftir Frakklandi á breiðum, nánast tómum vegum, þar sem hraðatakmarkið var eitthvað yfir 100 km á klst. og komum loks á leiðarenda. Heppell fjölskyldan býr uppi í sveit í litlu koti og við Chris gistum í uppgerðri hlöðu og það fór afarvel um okkur. Jólin komu svo og fóru án mikils tilstands - engin spariföt, engin kirkja og engar bjöllur en góður matur, vín og ostar. Það var stjanað við mig á tá og fingri svo ég komst yfir að lesa hátt á þriðju bók fyrir framan eldavélina.

Ég hitti nú ekki marga Frakka í Frakklandi hjá Heppell fjölskyldunni en indverska nágrannakona þeirra leit við einn daginn. Hún tók í höndina á mér og kallaði uppyfir sig: "jeminn eini þú er agnarsmá,þú minnir mig á ömmu mína" Jasso hugsað ég og fannst þetta nú frekar skrýtinn samanburður og Chris vatt upp á sig hinn móðgaðasti.
Eftir viku af áti og lestri keyrðum við svo alla leiðina heim með viðkomu á öðru Formúlu 1 hóteli sem var satt best að segja alveg eins og það í Rúðuborg þrátt fyrir að vera fjölmörgum kílómetrum norðar.
Ég fór líka til annars útlands síðustu helgi. Keyrði yfir brúna til Wales og kleif þar fjall (sem myndi nú líklega kallast hóll á Íslandi, það sést þarna í efst í vinstra horni). Við vorum 12 saman og skelltum upp þessari líka góðu lautarferð uppi á toppnum. Svo hlupum við niður á pöbbinn áður en heim var haldið. Sem sagt tvö útlönd á þessu ári og næstu helgi mun enn eitt bætast í hópinn en þá ætlum við að fara til Berlínar í heimsókn til Þórhildar og Rutar. Ég ætla að reyna eins og ég get að sannfæra Liddu um að hringja aftur á þá Derrick og Harry!
Svo kem ég heim í mars í heila 20 daga, en Ísland er nú ekki enn orðið að útlandi, sem betur fer!

0 Ummæli:
Skrifa ummæli
Gerast áskrifandi að Birta ummæli [Atom]
<< Heim