Jæja þá er kominn maí. Tíminn hreinlega flýgur hjá. Ótrúlegt að ég sé búin að búa hérna í 7 mánuði. En það er líka skrýtið að það séu bara 7 mánuðir síðan ég villtist á leiðinni í búðina og sat og drakk kaffi og gerði sudoku af því að ég þekkti engann.... búin að kynnast svo mikið af frábæru fólki, læra svo margt nýtt og koma á marga nýja staði.
En nóg af því....

Ég hélt fyrsta maí hátíðlegan í gær á afar skemmtilegan hátt. Byrjaði á því að fara á traditional fair, sem var einskonar kolaport undir berum himni, með brúðuleikhúsi og allskyns. Brúðuleikhúsið var mjög skrýtið, um mann sem hrinti konunni sinni og barni niður stiga. Barnaskarinn klappaði og hrópaði og klagaði í lögregluþjónninn þegar hann birtist, og svo var krókódíll og pylsu band, afar furðulegur boðskapur, ekki svona ligeglad eins og Helga Stephensen.

Svo spilaði ég enska keilu sem er eins og krulla á grasi. Stóð mig nú ekkert sérstaklega vel en það var meira svona til gamans gert. Tveir ekta enskir gamlir menn sögðu mér til og kenndu mér reglurnar af mikilli samviskusemi. Svo hélt ég áleiðis á borgar sveitabæinn sem er umkringdur litlum görðum sem fólk leigir og ræktar grænmeti og jurtir á. Sat og sólaði mig í grasivaxinni brekku, umrkringdri trjám, drakk ekta cider með hippum Bristol og hundunum þeirra. Þegar rökkva tók færði ég mig svo á bagga við varðeld þar sem var gítarspil og fleiri skemmtilegheit. Skemmtilegast fannst fólki reyndar að stökkva yfir eldinn sem mér fannst nú dálítið skrýtið og enginn var vikivakinn....

En nú er rigning í Bristol og kominn tími til að láta af iðjuleysi og bretta upp ermar...